Dat zouden ze niet moeten doen. Dat is het hele punt van de chemische stof.
We smeren DEET op onze armen om Aedes aegypti in te pakken. Het zou hen moeten afschrikken. Een eenvoudige barrière tussen de menselijke huid en een potentiële vector voor knokkelkoorts, gele koorts of West-Nijlziekte. De gouden standaard voor afstoting. Maar wat als er een gat in dat schild zit? Een gat gecreëerd door het eigen brein van de mug?
Wetenschappers onderzoeken de biologie achter een vreemde wending. Het idee is eenvoudig maar vervelend. Muggen kunnen de geur van hun eigen gif zelfs leren waarderen. Of stop er in ieder geval mee om het zo te haten dat je ons blijft bijten.
Laten we eens kijken hoe gedrag werkt. Een insect – die geleedpotige met zes gesegmenteerde poten en drie hoofdlichaamsdelen, hoofd, thorax, buik – handelt op basis van instinct en ervaring. Chemische signalen begeleiden hen. Een substantie gevormd door atomen die zich binden in een vaste concentratie, zoals H2O waarbij twee waterstofatomen één zuurstof omhelzen, schreeuwt gewoonlijk ‘blijf weg’ of ‘kom dichterbij’.
Als je de context van een geur verandert, kun je ook het gedrag dat de geur teweegbrengt veranderen.
Hier wordt het plakkerig.
In laboratoriumflessen – die glazen containers met smalle halzen die worden gebruikt voor steriele chemische en biologische experimenten – combineerden onderzoekers de geur van diethyltoluamide (dat is de lange naam voor DEET) met een beloning. Bij diergedrag is een beloning meestal voedsel. Een smakelijke pellet. Iets positiefs. Als de mug het afweermiddel ruikt en suiker binnenkrijgt, verbindt hij de twee. Een verband tussen de geur van veiligheid (of honger) en de chemische stof die we gebruiken om ze af te weren.
De hersenen veranderen. Het is niet alleen neurowetenschappen ; het is overleven. Of misschien gewoon luiheid. Evolutie bevordert efficiëntie. Waarom wegvliegen van de gastheer als de stank nu gelijk staat aan een maaltijd?
Dus jij spuit. Ze ruiken de unieke signatuur van N,N-diethyl-m-toluamide. In plaats van te duiken, blijven ze hangen. Dan bijten ze.
Waarom?
Omdat we het ze hebben geleerd, ook al was het niet onze bedoeling. Het afweermiddel faalt niet omdat de concentratie verkeerd is. Het mislukt omdat het gedrag verandert. De mug is niet immuun voor de chemische verbranding; het is immuun voor de afkeer.
Het is geen alomvattende oplossing om op te lossen. Wij spuiten gewoon meer, en zij passen zich aan.
De cyclus gaat door. 🦟
