Sterren draaien langs het raam van Orion tijdens de Artemis 2-hop

5

Mooi uitzicht.

Die wervelende puinhoop van sterren aan de hemel is niet alleen een achtergrond, het is een record. Een verslag van een ‘roadtrip’ naar de maan, vastgelegd door het raam van de Orion-capsule ‘Integrity’ op 18 mei. Nou ja, technisch gezien april. Maar de afbeelding werd uitgeroepen tot Ruimtefoto van de Dag voor mei.

Het uitzicht was alleen op de eerste rij.

NASA stuurde daar vorige maand vier mensen heen. Reid Wiseman, Victor Glover, Christina Koch. Plus Jeremy Hansen van de Canadian Space Agency. Ze vlogen weg, cirkelden tien dagen rond de donkere kant van de maan en kwamen thuis. Het stortte op 10 april probleemloos neer in de Stille Oceaan.

Ieder van hen had zijn eigen raam. De Orion heeft er vier. Genoeg voor de bemanning om in de leegte te staren zonder iemand om ruimte te vragen.

En ze staarden. De afbeelding laat zien wat je krijgt als je weg van de aarde versnelt. Sterren zitten niet stil in je perifere zicht als je snel genoeg beweegt om een ​​reis van 400.000 km kort te laten voelen. Ze smeren. Ze wervelen.

Waarom genoegen nemen met de horizon van de aarde als je dit hebt?

Het is als een roadtrip over land. Je kijkt door het zijglas. Velden vervagen voorbij. Bergen krimpen. Hier zijn de velden sterrenstelsels en de bergen slechts diepere holtes. Letterlijk niet van deze wereld, wat een beetje cliché is als je het hardop zegt, maar accuraat als je het vanuit de ruimte ervaart.

Dit was niet alleen maar sightseeing.

Artemis 2 doet er toe. Het bewijst dat de stapel werkt. Het schip houdt lucht vast, de mensen houden (meestal) hun lunch vast, de begeleiding houdt niet op. NASA wil weer mensen op het maanoppervlak. Ze zijn er niet meer geweest sinds Apollo in 1972 eindigde, ruim een ​​halve eeuw geleden.

Het plan is geen fly-by voor een foto-op. Dat deel is klaar. Artemis 3 zal rond 2027 een koppelingstest in een baan om de aarde uitvoeren. Artemis 4 mikt op een landing eind 2028.

Het gaat erom dat je blijft zitten. Aanwezigheid op lange termijn. Infrastructuur. Basissen.

Op een dag zal een raam het vertrektraject niet meer omlijsten. Het zal een aankomst-exemplaar inlijsten. Je zou naar buiten kunnen kijken en geen sterren voorbij zien dwarrelen, maar stof opwaaien.

Wie weet of iemand tegen die tijd nog om het uitzicht geeft. Maar voor nu is het mooi.