Het zou niet moeten gebeuren. Er zijn tientallen jaren beschermingswetten van kracht. Toch worden de zeldzaamste roofvogels van Groot-Brittannië steeds gedood. Illegaal.
Het nieuwe rapport van de RSPB laat een flink aantal vallen: 921 bevestigde aanvallen tussen 2010 en 2024. De helft daarvan? Direct op of nabij landrun voor wildschieten.
Geld drijft het. Eenvoudig en duidelijk.
Mark Thomas leidt de onderzoekseenheid van de RSPB. Hij ziet het als een grootboekboeking. Dood de roofvogel. Red de fazant. Vul de schiettassen voor de betalende klant. Het gaat om het beschermen van de inkomsten.
Schietgroepen zeggen van niet. Ze noemen het het werk van een kleine minderheid. Uitschieters. Zij veroordelen de daden ronduit. Maar de RSPB gelooft niet in de onschuld van de hele sector.
“De wortel van het conflict ligt feitelijk… economisch.”
— Prof. Davy McCracken
Bloedbewijs
Dit zijn geen geruchten van horen zeggen. De RSPB telt alleen bevestigde gevallen. Forensische rapporten. Video. Ooggetuigenverslagen. Voormalige politieagenten voeren deze onderzoeken uit.
Dit jaar? Drie veroordelingen.
Twee vogels werden doodgeslagen in vallen. Een buizerd. Een havik. De wet staat zeker een aantal vallen toe voor ongedierte zoals kraaien. Maar je controleert ze regelmatig. Je liet de verkeerde vogels ongedeerd blijven. Deze jongens niet.
Het derde geval was kouder. Verborgen camera’s. Verborgen audio. In de Yorkshire Dales arriveerde Racster Dingwall, een hoofdjachtopziener, met een jachtgeweer bij een schuilplaats voor de blauwe kiekendief.
Op de opname bespraken ze de vraag of de vogel mogelijk via een satelliet was getagd.
Dingwall bekende schuld. Boete van £ 1.150. De beelden bewezen de bedoeling.
Licentie of verval?
Het aantal incidenten kan de laatste tijd afnemen. Of misschien voelt handhaving gewoon gieriger. De RSPB vindt vervolging niet voldoende. De barrières voor de strafrechtbanken zijn hoog. Moeilijk te ontmoeten.
Daarom willen ze een vergunning voor het schieten op jachtvogels in Engeland en Wales. Net zoals de jacht op korhoenders in Schotland vereist.
Waarom?
Want als de RSPB iets vermoedt, kunnen ze uw licentie intrekken op basis van de civiele bewijsstandaard. Je hebt geen strafrechtelijke veroordeling nodig. Net genoeg bewijs om de schietoperaties stop te zetten. Het zet de boedel zelf aan de haak, en niet alleen de malafide werknemer.
De verdediging
Dr. Marnie Lovejoy van het BASC trekt de grens scherp.
Vervolg de individuen, zegt ze. Schop ze uit de moderne gemeenschap. Sleep niet iedereen de hel van de regelgeving in.
Licenties voegen gewicht toe. Het raakt elke operator, niet alleen de weinige die de slechte dingen doet. Bovendien, zo benadrukt ze, pompt de sector jaarlijks £500 miljoen in natuurherstel. Dat vertaalt zich in duizenden banen. Miljoenen werkdagen. Het is niet alleen maar moorden; het beheert land.
Geen gemakkelijke oplossing
De regering zwijgt over het specifieke RSPB-verzoek. Defra wil uiteraard overal hoge milieunormen. Maar het zijn ‘verkennende’ opties. Typisch.
De spanning blijft. Omhoog. In de bergen. Tussen het overleven van een roofvogel en de sport van een wapenbezitter.
Je kunt de wetten aanscherpen. Je kunt meer voormalige agenten inhuren om zich in heggen te verstoppen. Je kunt een boete opleggen aan mannen die betrapt worden met jachtgeweren in hun handen.
Maar het land blijft beheerd. Het geld blijft in beweging. De vogels vliegen nog steeds boven hun hoofd, kwetsbaar voor een decennia geleden gemaakte berekening: is dit leven minder waard dan deze oogst?
We wachten op een antwoord dat meer voelt dan een compromis.
