Nieuwe wetenschap uit Australië onthult een spin die niet alleen maar wacht. Het gooit prooien de lucht in. Het doel? Groene boommieren. Alleen groene boommieren.
De kracht is onthutsend. Onderzoekers maten versnellingen tot 1360 m/s². Dat is 130 G. Mensen krijgen een black-out rond 5G. Deze spin lanceert insecten met dodelijke snelheid.
“We hebben de camera’s op 5.000-7.000 fps gezet”, zegt Ajay Narendra, onderzoeker aan Macquarie University. “Ik heb nog nooit zo hoog hoeven gaan.”
Greg Anderson van het QIMR Berghofer-instituut zag de eerste tekenen in 2022. Hij zag een mier vervagen tot een vreemd web in het verre noorden van Queensland. Maar hij had geen uitrusting die snel genoeg was om het moment vast te leggen. Gewoon een spookachtige waas. Ballistische beweging. Niets anders.
Narendra en zijn collega Pranav Joshi komen binnen. Begin 2023 waren ze tien dagen bezig met het volgen van deze nachtelijke jagers. De spinnen blijven voorlopig naamloos in de literatuur, hoewel ze tot het geslacht Propostira behoren.
De onderzoekers noemen ze ballista-spinnen. Vernoemd naar het Romeinse wapen. Een kruisboog die zware stenen slingert. Deze versie gebruikt zijde en spanning in plaats van steen.
Het proces is doelbewust. Overdag brengt het verbergen aan de onderkant van de bladeren met zich mee. Schemering brengt constructie. Het duurt uren, maximaal vier. De spin bundelt 15 tot 60 spanlijnen tegen een blad, waardoor een strakke kegel ontstaat.
Dan het aas.
Een chemische trigger die specifiek is voor groene boommieren. Niet anderen. Alleen die agressieve greens. Ze ruiken het aas en vallen aan met hun onderkaken. Maar hier is de wending. De zijde is plakkerig. Lijmachtig.
“Ik vermoed dat er veel plakkerigheid is”, merkt Narendra op. “De mieren komen vast te zitten. Hun kaken vallen op slot. Ze kunnen niet loslaten.”
Dus de mier trekt.
De spanning knapt.
Het anker laat los.
De kegel draait naar achteren en gooit het insect bijna 30 cm de lucht in. De mier raakt verstrikt in het hoofdweb erboven. Weg.
Waarom dit doen?
Door de maaltijd van de grond te tillen, wordt de spin beschermd. Mierenkolonies nemen wraak. Moeilijk. Door het voedsel in het web te lanceren, vermijdt de spin een tegenaanval. Het is veilig voeren.
Het bouwen van zo’n uitgebreide valstrik voor elke maaltijd klinkt als overdreven. Maar groene boommieren zijn betrouwbaar. Consistent. Als de spin honger krijgt?
Het bouwt een val. Er komt eten.
Welke andere trucs missen we? 🕸️
Tijdschriftreferentie: Current Biology. DOI: 10.1019/j.cub.206.04.006
