We kennen allemaal de oefening. Ik hou van Lucy. Rood haar. Gag-haspels. Lucy Ricardo achtervolgt Ricky. Het is de show die de jaren vijftig definieerde. Maar als je denkt dat Desi Arnaz gewoon de heteroman was in de chaos van Lucille Ball, mis je het hele punt. Arnaz speelde niet alleen in de show. Hij vond opnieuw uit hoe televisie werd gemaakt.
Hij was een pionier. Een muzikant. Een zakenmagnaat. En de man die de congalijn naar Amerika bracht.
Arnaz werd in 1917 geboren in Santiago, Cuba. Zijn familieachtergrond leest als een geschiedenisboek. Zijn betovergrootvader kocht enorme stukken land in Los Angeles op, inclusief wat Beverly Hills werd. Zijn vader was burgemeester van Santiago. Zijn moeder? Dochter van een oprichter van Bacardi Rum. Zijn grootvader vocht samen met Theodore Roosevelt in de Slag om San Juan Hill.
Het was een bevoorrechte start. Maar het duurde niet lang.
In 1934 bracht de politieke onrust in Cuba de vader van Arnaz in de gevangenis. Het gezin vluchtte naar Miami. Ze verloren hun status. Ze hebben het vanaf nul herbouwd.
Deze verschuiving veranderde alles. De muzikaal ingestelde tiener begon gitaar te spelen in een kleine rhumbaband. Daar zag Xavier Cugat hem. Cugat nam Arnaz mee in zijn orkest. Arnaz werd beroemd genoeg om op eigen kracht toe te slaan. Hij introduceerde de congalijn bij het publiek in Miami. Het werd een feeststuk.
De populariteit groeide. De band verhuisde naar New York. Ze speelden in de Broadway-musical Too Many Girls. Toen kwam de verfilming in 1939.
Op die set ontmoette Arnaz Lucille Ball.
Ze werden verliefd. Zes maanden later vluchtten ze.
In 1944 gingen ze kort uit elkaar. Ze verzoenden zich. Ze begonnen hun toekomst te plannen. Niet alleen als echtgenoten. Als partners in crime.
De toonhoogte die de televisie veranderde
In 1950 hadden Arnaz en Ball een sitcom ontwikkeld. Ze gooiden het voor CBS.
De leidinggevenden hadden een probleem. Ze hielden niet van het Cubaanse accent van Arnaz. Ze waren er niet zeker van dat hij een voorsprong kon nemen.
Het echtpaar gebruikte dus hun eigen geld. Ze hebben zelf een pilot gemaakt. Ze overtuigden de hoge pieten ervan dat Arnaz perfect was voor de rol van Ricky Ricardo. En dat de show een enorme hit zou worden.
Het was.
I Love Lucy werd Amerika’s populairste tv-programma. Het behield die titel gedurende vier van de zes primetime-seizoenen tussen 1951 en 1957. Kijkers waren dol op het niet-traditionele partnerschap. Het was baanbrekend. Het toonde multi-etnische relaties. Het portretteerde progressieve Latijns-Amerikaanse mannelijkheid. Het veranderde de genderdynamiek op het scherm.
Maar de echte innovatie stond niet op het scherm. Het was in de studio.
Arnaz acteerde niet alleen. Hij beheerde elk aspect van de productie. Hij coördineerde de opnames voor een live publiek. Dit was een primeur voor sitcoms. Hij ontdekte hoe hij drie camera’s in realtime tegelijkertijd kon bedienen.
Filmmaker Penny Marshall verwoordde het het beste.
“Zegen Desi Arnaz voor het maken van [de] drie camera’s. Met een publiek kun je ontdekken wat grappig is of niet. Ze zijn sneller dan wat dan ook.”
De zaak van herhalingen
Als je vandaag de herhalingen bekijkt, zie je het zakelijke inzicht van Arnaz.
Hij en Ball vormden Desilu Productions. Het was het eerste onafhankelijke televisieproductiebedrijf. Ze overtuigden CBS ervan hen de volledige eigendom van de afleveringen te geven. Dit was zeldzaam. De meeste netwerken behielden de controle.
Toen Arnaz Desilu later terug verkocht aan CBS, verdiende hij miljoenen. De show blijft voortleven vanwege die slimme deal.
Ze scheidden in 1960. Ze bleven goede vrienden tot de dood van Arnaz. Ze kregen twee kinderen.
Volgens het boek Desilu: The Story of Lucille Ball and Desi Arnaz zei Arnaz dat zijn laatste woorden tegen Ball eenvoudig waren. Ze was met een nieuw project begonnen.
‘Ik hou ook van jou, lieverd. Veel succes met je show.’
Arnaz stierf in 1986 aan kanker. Hij was 69.
Maar Desilu stierf niet met hem. Het bedrijf produceerde The Untouchables. Missie onmogelijk. Mannix. En ja, Star Trek.
De legende van Arnaz blijft bestaan. Niet alleen vanwege een grappige actrice. Omdat hij de infrastructuur van moderne tv heeft gebouwd.
