Chińskie warcaby wydają się proste. Są standardowym elementem zestawów gier planszowych na całym świecie, niewiele jednak przypominają tradycyjne warcaby. Wbrew nazwie nie mają one nic wspólnego z Chinami. Sama plansza do gry to wyjątkowa sześcioramienna gwiazda. Niezależnie od tego, czy jest wykonany z drewna, plastiku, metalu czy tektury, ma 121 otworów. W tych komórkach umieszcza się szklane kulki lub chipy. Cel gry jest czysto przestrzenny: jako pierwszy przesuń wszystkie swoje elementy z trójkąta początkowego do trójkąta przeciwnego. To wyścig z czasem i logiką.
Tytuł wprowadza w błąd. To była ukierunkowana strategia marketingowa. Ta gra nie pochodzi z Azji. Pochodzi z gry o nazwie Halma. Został wynaleziony w 1885 roku przez chirurga z Massachusetts, George’a Howarda Monsa. Słowo „Halma” oznacza po grecku „skok” lub „skok”. Zasady są prawie takie same jak dzisiaj. Jedyną różnicą jest deska. Hulma używa kwadratowej siatki. Wynalazek Monsa szybko stał się popularny. Dwaj giganci, E.I.
E.I. Horseman z Nowego Jorku i Milton Bradley ze Springfield w stanie Massachusetts rywalizowali o prawa marketingowe. Po sporze prawnym Bradley porzucił Halmę. Zmienili nazwę na „Ekha”.
Potem pojawiły się gwiazdy. W 1892 roku niemiecki wydawca Ravensburger wprowadził na rynek tablicę w kształcie gwiazdy. Nazwali go Stern Halma – „Gwiazdna Halma”. Wygląda ostrzej. Wygląda na to, że gra szybciej. Prawdziwy punkt zwrotny nastąpił w latach dwudziestych XX wieku. J. Pressman & Co.
promował go jako „chińskie warcaby” (chińskie warcaby). Dlaczego? Ameryka rozwinęła szaloną pasję do wszystkiego, co azjatyckie i bliskowschodnie. W 1922 roku odkryto grób faraona Tutanchamona. Świat oszalał na punkcie egzotyki. Nazwa utknęła. W latach trzydziestych XX wieku stało się to narodowym szaleństwem. Milton Bradley ostatecznie opatentował grę w 1941 roku.
Teraz każdy może go kupić. Zarówno młodzi, jak i starzy. Zasady są proste, ale strategia jest głęboka. Istnieją różnice. Pułapki mogą dać ci przewagę. Zastanówmy się, jak grać.
Tablica jest rozłożona. Masz piłkę. Co dalej? Chińskie warcaby mogą wydawać się proste, ale aby wygrać, nie wystarczy losowo przesunąć pionki. Wymaga to znajomości pewnych mechanizmów i chęci myślenia trzy kroki do przodu.
Geometria gry jest faktem bezspornym. Używam siatki w kształcie gwiazdy. Centralny sześciokąt zawiera 61 otworów, a po każdej stronie znajduje się sześć trójkątów równobocznych, każdy po 10 otworów. Te trójkąty są podstawą. Każdy gracz potrzebuje jednej bazy. Ustawienia zależą od liczby uczestników. Dwóch graczy? Każdy gracz wykorzystuje 15 żetonów, które umieszcza się na przeciwległych podstawkach. Trzech czy sześciu graczy? Każdy otrzymuje 10 żetonów i albo gracze na zmianę zapełniają swoje bazy, albo zapełniane są wszystkie dostępne bazy. Czterech czy pięciu graczy? W tym miejscu zasady stają się niejasne. Niektórzy ludzie wybierają pustą przestrzeń. Inni uważają, że w grze czteroosobowej należy pozostawić dwie bazy wroga puste, aby zachować równowagę. Pięciu graczy? Niektórzy puryści twierdzą, że geometria jest zepsuta. Nie pozwól, aby biurokracja Cię powstrzymała. Po prostu graj.
Opanuj skok
Cel jest prosty, ale trudny. Przenieś wszystkie elementy z bazy początkowej do bazy znajdującej się naprzeciwko, w środku gwiazdy. Można to zrobić za pomocą Krok i Skok.
Jeden krok szybko się nudzi. Kiedy wykonasz krok, figurka przesuwa się do sąsiedniej dziury. Skakanie jest siłą napędową gry. Przeskakujesz sąsiednią figurkę (swoją lub cudzą) i lądujesz w pustej dziurze obok niej. Co dalej? Możesz łączyć te skoki ze sobą. Jedna runda. Niekończące się skoki. Dopóki łańcuch trwa.
Ważne jest, aby zanieczyszczenia nie utknęły. Skakanie nie usuwa przeszkód. Wykorzystaj je jako odskocznię. Nie można także łączyć kroków i skoków w tym samym ruchu. Wybierz jeden. Jeden kawałek porusza się na ruch. Wygrywa ten, kto pierwszy oczyści swoją bazę.
Jeśli grasz dla zabawy, wystarczą proste ruchy. Jeśli chcesz wygrać, skakanie jest wszystkim.
Jak zbudować schody
Zaawansowana strategia chińskich warcabów opiera się wyłącznie na skokach. To jedyny skuteczny sposób poruszania się po planszy. Jeśli masz wystarczającą ilość żetonów, teoretycznie możesz jednym ruchem przerzucić piłkę ze swojej bazy do bazy przeciwnika.
Musisz zbudować schody.
Oznacza to ułożenie elementów w taki sposób, aby utworzyć ciągłą ścieżkę do skoku. Ale tu jest haczyk: ta sama drabina działa na twojego przeciwnika. Jeśli zbudujesz most, on z niego skorzysta. Dlatego strategia polega na balansowaniu pomiędzy konstrukcją a niszczeniem.
Zbieraj żetony wzdłuż linii środkowej. Dzięki gęstemu klastrowaniu możesz skakać z większej liczby platform. Rozrzucone chipsy? To bardzo trudne. Powolny ruch i powrót do pozycji wyjściowej wymaga czasu.
Zablokuj wroga. Jeśli skakanie pomaga komuś bardziej niż ty, nie skacz. Nie pozwól mu korzystać ze schodów. Jest bardzo mały. To działa dobrze.
Szybka gra
Zastanawiam się, jak szybko to się dzieje? Najkrótsza gra dla dwóch graczy trwa 30 ruchów. 15 ruchów dla Ciebie. 15 ruchów na wroga. To wszystko. Czy potrafisz to zrobić?
Standardowa deska w kształcie gwiazdy może po kilku porcjach wydawać się monotonna. Jeśli szukasz więcej chaosu i strategii, gra ma mnóstwo ukrytych trybów. Nie ma potrzeby kupowania nowego zestawu. Po prostu zmień zasady.
Gra zespołowa
Dołącz do grup. Ten tryb zamienia atak solo w skoordynowany atak. Podziel 4 osoby na 2 drużyny i grajcie razem po 2 osoby na drużynę. Lub podziel 6 osób na dwie trzyosobowe drużyny.
Zasady są szczegółowe. Każdy gracz musi zaczynać od bazy znajdującej się naprzeciwko gracza z drużyny przeciwnej. Zmusza Cię do obserwowania pleców partnera. Cel jest nadal tak samo prosty. Przesuwaj żetony po planszy. Dotrzyj do bazy wroga. Wygrywa drużyna, która jako pierwsza ukończy przeciwny dołek. Jest szybciej. To bardziej społeczne. A to wymaga prawdziwej komunikacji.
Super chińskie warcaby
Nazwij to szybkimi chińskimi warcabami. Albo jakieś superchińskie warcaby. Nazwa się zmieniła, ale prędkość pozostaje ta sama.
Konfiguracja jest identyczna jak w wersji tradycyjnej. Żetony rozpoczynają grę w rogach. Twoim celem jest przeciwna baza. W ruchu kryje się cała dzika esencja. W tradycyjnych grach możesz przeskakiwać tylko nad sąsiednimi elementami. Jeden krok. Jeden skok.
Odległość jest ważna w trybie super. Możesz przeskakiwać żetony, które są daleko. Ale jest niuans:
Powinieneś wylądować w symetrycznej odległości po drugiej stronie.
Jeśli pomiędzy twoim pionkiem a celem jest pusta przestrzeń, przeskocz nad celem.
Lądujesz dwa pola dalej. Możesz łączyć takie skoki w łańcuchy. Linie skoku w dal.
Nie możesz jednak przeskoczyć więcej niż jednego elementu na raz. Tablica się rozszerza. Gra przyspiesza.
„Możesz przeskoczyć więcej elementów, jeśli wylądujesz w symetrycznej odległości po przeciwnej stronie”.
Tryb przechwytywania
Ta wersja różni się całkowicie od gry, którą znasz. Zapomnij o umieszczaniu w rogach. Zapomnij o ściganiu się do przeciwnej bazy.
Wypełnij środkowy sześciokąt wszystkimi 60 płytkami. Wszystkie miejsca są wypełnione z wyjątkiem centralnego otworu. Od dwóch do sześciu graczy na zmianę. Celem nie jest przesuwanie żetonów. Celem jest ich złapanie.
Przeskocz dowolny żeton nad dowolnym innym żetonem. Kolor nie ma znaczenia. Są to warcaby na planszy w kształcie gwiazdy. Kiedy przeskoczysz kawałek, złapiesz go. Usuwasz go z planszy. Podobnie jak w amerykańskich warcabach, możesz wykonać wiele skoków w jednym ruchu. Gra kończy się, gdy nie możesz już skakać. Gracz z największą liczbą żetonów wygrywa. To jest okrutne. To skuteczne. I szybko czyści planszę.
Po co w ogóle grać w wariacje?
Oryginalna gra jest elegancka. Ale jest statyczny. Gra zespołowa dodaje dynamiki społecznej. Tryb Super testuje Twoją szybkość i zdolność rozpoznawania wzorców. Tryb przechwytywania zamienia to w taktyczną rzeź.
Masz już tę tablicę. Chipsy są na swoim miejscu. Zasady są elastyczne. Przestań grać w ten sam sposób. Wypróbuj jedną z tych odmian. Gwiazda czeka.
