Paleontolodzy zidentyfikowali nieznany wcześniej gatunek spinozaura, gigantycznego dinozaura żywiącego się rybami, co było pierwszym ostatecznym odkryciem nowego spinozaura od ponad stulecia. Nowy gatunek, nazwany Spinosaurus mirabilis, żył około 95 milionów lat temu w okresie kredowym.
Otwarcie na Saharze
Skamieniałości odkrył zespół kierowany przez profesora Paula Sereno z Uniwersytetu w Chicago w odległym regionie paleontologicznym Djengeb w Nigrze, głęboko w środkowej Saharze. Najbardziej zauważalną cechą Spinosaurus mirabilis jest niezwykle duży grzebień na czaszce w kształcie półksiężyca – struktura niepodobna do niczego wcześniej znanego u tej grupy dinozaurów.
„Skala tego grzbietu była tak nieoczekiwana, że na początku nie przywiązywaliśmy do tego większego znaczenia” – wyjaśnili naukowcy, wspominając wykopaliska z 2019 roku. Później, w 2022 roku, zespół odkrył jeszcze dwa grzbiety, co potwierdziło wyjątkowość gatunku. Wydaje się, że grzebień był pokryty keratyną i prawdopodobnie miał jaskrawe zabarwienie za życia dinozaura.
Testowanie istniejących teorii
Odkrycie jest znaczące, ponieważ podważa panujące poglądy na temat zasięgu spinozaurów. Do tej pory większość skamieniałości Spinozaura pochodziła z regionów przybrzeżnych, co skłoniło naukowców do przypuszczenia, że dinozaury te mogły być głównie drapieżnikami wodnymi.
Jednak teren Nigru znajduje się 500–1000 kilometrów od jakiegokolwiek starożytnego wybrzeża. Sugeruje to, że Spinosaurus mirabilis rozwijał się w zalesionych środowiskach śródlądowych z rozległymi rzekami. Naukowcy sugerują, że gatunek ten był przystosowany do poruszania się po płytkich wodach, wpadając w zasadzki na duże ryby. Profesor Sereno opisuje go jako „czaplę piekielną” – dużego, wytrzymałego drapieżnika zdolnego do tropienia ofiary zarówno w głębokiej, jak i płytkiej wodzie.
Wyniki opublikowano dzisiaj w czasopiśmie Science. Odkrycie jest ważnym krokiem w zrozumieniu ewolucji dinozaurów spinozaurów i ich adaptacji do różnorodnych siedlisk.
Odkrycie Spinosaurus mirabilis dodaje kolejny element układanki dotyczącej tych starożytnych drapieżników, pokazując, że nie ograniczały się one do siedlisk przybrzeżnych, jak wcześniej sądzono. Sugeruje to, że spinozaury były bardziej uogólnione, niż sądzono, zdolne do przetrwania w szerszej gamie ekosystemów.
