Wyjątkowo dobrze zachowany skamieniały szkielet znaleziony w Argentynie ujawnił nowy gatunek dinozaura, Alnashetri cerropoliciensis, który ważył mniej niż współczesny kurczak. Odkrycie dostarcza ważnych informacji na temat ewolucji alvarezzaurów, grupy małych mięsożernych dinozaurów, i komplikuje wcześniejsze wyobrażenia o tym, jak te stworzenia przystosowały się do zmniejszania rozmiarów ciała.
Alnashetri Wykopaliska: przełom w zrozumieniu
Z wykopalisk La Buitrera w Patagonii odnaleziono szkielet sprzed 95 milionów lat. Poprzednie znaleziska dotyczące tego gatunku ograniczały się do niekompletnych fragmentów tylnych kończyn, przez co naukowcy nie mieli pewności co do jego wielkości i dojrzałości. Teraz, dysponując prawie kompletnym okazem, badacze potwierdzili, że Alnashetri był dorosłym osobnikiem, miał co najmniej cztery lata, ale ważył zaledwie 700 gramów.
Jest to istotne, ponieważ daje pierwszy wyraźny obraz anatomii wczesnego Alvarezzaura. Skamieniałość przedstawia smukłe kończyny tylne i zaskakująco dobrze rozwinięte kończyny przednie z trzema funkcjonalnymi palcami, cecha niespotykana u późniejszych, wyspecjalizowanych gatunków.
Alvarezsaury w nowej odsłonie: nie tylko mrówkojady
Przez wiele lat paleontolodzy wierzyli, że alvarezzaury kurczą się, rozwijając krótkie, krępe kończyny przednie z wystającym kciukiem do kopania mrówek i termitów. Jednakże Alnashetri obala ten schemat. Pomimo tego, że jest jednym z najmniejszych odkrytych alvarezzaurów, jego kończyny przednie są proporcjonalnie dłuższe, a zęby nie są zmniejszone.
„Alnashetri reprezentuje wcześniejszą gałąź ewolucyjnego drzewa alvarezzaurów” – wyjaśnia Peter Makovicki, paleontolog zaangażowany w badania. „Zbudowany jest bardziej jak typowy teropod, co sugeruje, że jego dieta obejmowała prawdopodobnie nie tylko owady”.
Oznacza to, że ewolucyjna ścieżka do skrajnej specjalizacji w jedzeniu mrówek nie była bezpośrednią konsekwencją zmniejszenia rozmiarów. Zamiast tego alvarezzaury prawdopodobnie zajmowały niszę małych drapieżników przez znacznie dłuższy okres, a adaptacje do owadów pojawiły się później.
Zagadka pozostaje: dlaczego taka mała?
Odkrycie pozostawia badaczy z większą liczbą pytań niż odpowiedzi. Chociaż Alnashetri rzuca światło na wczesną ewolucję alvarezzaurów, ostateczna przyczyna dramatycznego zmniejszenia ich rozmiarów pozostaje niejasna. Przeważająca teoria sugeruje, że alvarezzaury z powodzeniem zajęły niszę ekologiczną bardzo małych drapieżników, jednak dokładne czynniki selekcyjne, które kierowały ich ewolucją, są nadal nieznane.
Trwające badania pokazują, jak wiele pozostaje do odkrycia na temat ewolucji dinozaurów, nawet na podstawie skamieniałości odkrytych w dobrze zbadanych regionach. Historia Alnashetri przypomina, że paleontologia to nauka, która podlega ciągłym rewizjom, ponieważ nowe znaleziska na nowo definiują nasze rozumienie przeszłości.
