Archeolodzy na Węgrzech odkryli niezwykle dobrze zachowane szczątki trzech elitarnych wojowników sprzed ponad 1100 lat. Odkrycie dokonane w pobliżu wioski Akashto wskazuje na powiązania rodzinne pomiędzy pochowanymi mężczyznami, co sugeruje istnienie dynastii wojskowej lub blisko spokrewnionego dowództwa wojskowego.
Odkrycie i wojownicy
Groby odkopane przez zespół z Muzeum Catona Józsefa pochodzą z lat dwudziestych lub trzydziestych XX wieku naszej ery, okresu ekspansji Królestwa Węgier i najazdów na sąsiednie terytoria. Wojowników chowano z bronią, w tym szablami, łukami i kołczanami ze strzałami, a także dziesiątkami monet, głównie z północnych Włoch. Obecność tych monet wskazuje, że wojownicy prawdopodobnie brali udział w kampaniach wojskowych za panowania króla Włoch Berengara (888–924), potomka Karola Wielkiego.
Szczątki szkieletu wykazują różny wiek w chwili śmierci: jeden wojownik miał od 15 do 16 lat, drugi od 17 do 18 lat, a trzeci od 30 do 35 lat. Młodszych wojowników chowano z bogato zdobionym wyposażeniem, takim jak posrebrzane pasy i inkrustowane rogami łuki, podczas gdy starsi mieli srebrne pióro i zdobioną złotem uprząż dla koni. Luksusowe przedmioty pochówkowe podkreślają ich wysoki status w społeczeństwie węgierskim.
Połączenia genetyczne
Analiza DNA potwierdziła związek między trzema mężczyznami. Najstarszy był prawdopodobnie ojcem lub bratem najmłodszego i wszyscy mieli wspólny rodowód ze strony ojca. Sugeruje to, że nie byli oni tylko wojownikami, ale częścią elity, być może dziedzicznej klasy wojskowej. Analiza izotopowa ich kości ujawniła dietę bogatą w białko zwierzęce, zgodną ze stylem życia zatwardziałych wojowników.
Kontekst historyczny i znaczenie
Znaleziska dają wgląd w strukturę militarną i hierarchię społeczną wczesnego Królestwa Węgier. Okres ten charakteryzował się częstymi konfliktami z sąsiednimi państwami, szczególnie we Włoszech, co wyjaśnia obecność włoskich monet. Bogate pochówki sugerują, że wojownicy ci byli wysoko cenieni w swojej społeczności, być może pełniąc funkcję dowódców regionalnych lub kluczowych postaci w oddziałach najeźdźców.
„To odkrycie daje rzadki wgląd w życie elitarnych wojowników w okresie kształtowania się węgierskiej historii” – powiedział Vilhelm Gabor, kierownik działu archeologicznego w Muzeum Cato József.
Przyczyna śmierci wojowników pozostaje nieznana, ale dalsze badania mogą ujawnić więcej szczegółów na temat ich ostatnich chwil. Jak dotąd pochówki w Akaszto dostarczają dowodów na potęgę militarną i strukturę społeczną wczesnego królestwa węgierskiego.
