De oceanen van de wereld absorbeerden in 2025 een ongekende hoeveelheid warmte, wat het negende jaar op rij markeerde met recordbrekende thermische absorptie. Deze stijging in het vasthouden van warmte is niet zomaar een statistiek; het is een duidelijke indicator van een klimaatsysteem dat uit balans raakt, met verstrekkende gevolgen voor de weerpatronen en de mondiale stabiliteit.
De omvang van het probleem
Volgens onderzoek gepubliceerd in Advances in Atmospheric Science heeft de oceaan vorig jaar nog eens 23 zettajoules aan warmte-energie geabsorbeerd. Om dit in perspectief te plaatsen: dat komt overeen met 12 Hiroshima-bommen die elke seconde in de oceaan ontploffen. Dit is geen theoretische berekening; het is een maatstaf voor de hoeveelheid ruwe energie die wordt toegevoegd aan het grootste koellichaam ter wereld. De stijging vanaf 2024 (16 zettajoule) is substantieel en bevestigt een versnellende trend.
Wetenschappers volgen de opwarming van de oceaan met behulp van twee primaire maatstaven: de temperatuur van het zeeoppervlak en de warmte-inhoud van de oceaan. Hoewel de zeewatertemperatuur in 2025 de op twee na hoogste ooit gemeten is, komt het echte alarm van de totale warmte die in de oceaan is opgeslagen. Dit is waar het getal van 23 zettajoules het belangrijkst is. De gegevens zijn samengesteld uit meerdere bronnen, waaronder NOAA, de Copernicus Climate Change Service van de Europese Unie en de Chinese Academie van Wetenschappen, waardoor een brede en betrouwbare beoordeling wordt gegarandeerd.
Waarom oceaanwarmte belangrijk is
De rol van de oceaan bij het absorberen van meer dan 90% van de overtollige warmte door de uitstoot van broeikasgassen maakt het tot de belangrijkste regulator van de atmosferische temperatuur. Deze absorptie is echter niet zonder gevolgen.
- Extreem weer: Warmere oceanen voeden intensere stormen, verhogen de mondiale neerslag en creëren omstandigheden voor verwoestende hittegolven op zee. De recente orkaan in Jamaica en Cuba, ernstige overstromingen in de Mississippi-vallei en extreme moessonregens in Pakistan houden allemaal verband met deze hoge temperaturen.
- Klimaatonevenwicht: De voortdurende accumulatie van warmte toont aan dat het klimaat op aarde niet langer in evenwicht is. Het systeem houdt energie sneller vast dan het kan vrijgeven, waardoor een gevaarlijke feedbacklus ontstaat.
- Gevolgen op lange termijn: Veranderingen in de oceaantemperatuur veranderen de atmosferische circulatie en neerslagpatronen, wat mogelijk kan leiden tot langdurige droogtes in sommige regio’s en catastrofale overstromingen in andere.
Belangrijke regio’s van opwarming
De belangrijkste opwarming vond plaats in de tropische en zuidelijke Atlantische Oceaan, de Middellandse Zee, de Noord-Indische Oceaan en de Zuidelijke Oceaan. Deze regio’s fungeren als belangrijke warmtereservoirs en beïnvloeden weersystemen in grote gebieden.
“Vorig jaar was een gek, waanzinnig opwarmingsjaar”, zegt John Abraham, co-auteur van het onderzoek, en benadrukt de urgentie van de situatie.
De voortdurende stijging van de oceaantemperaturen vereist onmiddellijke aandacht, omdat dit aangeeft dat de planeet kritieke drempels nadert waarop de klimaatstabiliteit onomkeerbaar in gevaar kan worden gebracht. Zonder drastische vermindering van de uitstoot van broeikasgassen zullen deze trends zich versnellen, wat zal leiden tot frequentere en ernstigere klimaatrampen.
De recordbrekende warmteabsorptie in 2025 is niet slechts een statistiek; het is een waarschuwingssignaal dat de klimaatcrisis steeds heviger wordt en dat de gevolgen wereldwijd voelbaar zullen zijn.
