Er is een nieuwe mijlpaal op het gebied van datatransmissie bereikt, waardoor de grenzen van de bestaande glasvezelinfrastructuur naar ongekende snelheden zijn verlegd. Onderzoekers van het University College London (UCL) hebben met succes 450 terabit per seconde verzonden via een commercieel geïnstalleerde glasvezelkabel onder de straten van Londen – een snelheid die overeenkomt met het tegelijkertijd streamen van 50 miljoen films.
De doorbraak: meer halen uit wat we hebben
Deze recordsnelheid, bijna tien keer sneller dan de huidige commerciële netwerken, werd bereikt met behulp van bestaande kabels tussen het Bloomsbury-laboratorium van UCL en een datacenter in Canary Wharf. Het team, onder leiding van Polina Bayvel, legde geen nieuwe infrastructuur aan; in plaats daarvan maakten ze gebruik van wat al aanwezig is. Dit is van cruciaal belang omdat de implementatie van nieuwe glasvezelkabels duur en ontwrichtend is.
De sleutel was op maat ontworpen hardware die gegevens over een breder spectrum aan frequenties (1264 tot 1617,8 nanometer) stuurde dan standaard commerciële netwerken. Dit vereiste het overwinnen van vervormingen veroorzaakt door variërende brekingsindexen binnen de glasvezelkabels bij verschillende laserintensiteiten.
Waarom dit belangrijk is: AI en meer
Hoewel de gemiddelde internetgebruiker de impact van deze snelheidsboost niet meteen zal voelen, zijn de gevolgen voor kunstmatige intelligentie (AI) aanzienlijk. Bayvel merkt op: “AI-infrastructuur genereert veel gegevens, en die gegevens stromen het netwerk binnen.” De exponentiële groei van AI vereist bandbreedte waar de huidige netwerken moeilijk aan kunnen voldoen.
Het onderzoek benadrukt ook een fundamentele verschuiving in de ontwikkeling van glasvezel: een focus op het maximaliseren van de capaciteit van de bestaande infrastructuur voordat volledig nieuwe technologieën worden nagestreefd. Kerrianne Harrington van de Universiteit van Bath legt uit: “Het interessante aan dit werk is dat het gebruik maakt van wat al in de grond zit, en dat is een dure aangelegenheid om te veranderen.”
Testen in de echte wereld: vuile connectoren en stadsgeluid
Wat dit experiment onderscheidt, is dat het niet in een steriel laboratorium werd uitgevoerd. De gebruikte kabels waren intensief gebruikt, vies en blootgesteld aan echte interferentie van de drukke straten van Londen. Dit toont het potentieel aan voor snelle implementatie op bestaande infrastructuur, waarbij onderzoekers commerciële uitrol binnen vijf jaar suggereren.
Hogere snelheden zijn al eerder bereikt in sterk gereguleerde experimenten, maar bij dit werk is op cruciale wijze gebruik gemaakt van bestaande kabels die intensief zijn gebruikt, vuile connectoren hebben, zich onder een drukke stad vol verkeer en lawaai bevinden en een praktijktest vertegenwoordigen die aantoont dat deze op de bestaande infrastructuur kan worden uitgerold.
Deze doorbraak biedt een praktische weg naar een aanzienlijke verhoging van de internetcapaciteit zonder de enorme kosten van het vervangen van bestaande kabels. De toekomst van datatransmissie kan afhankelijk zijn van het uitpersen van het laatste beetje prestatie uit de infrastructuur die we al hebben.
