De maan gaat een zichtbare fase in na een aantal nachten van minimale verlichting. Vanavond, 20 februari 2025, zullen waarnemers een Wassende Halve Maan zien, waarvan ongeveer 9% van het oppervlak verlicht is. Dit markeert het begin van een maancyclus waarbij het zichtbare verlichte gedeelte geleidelijk toeneemt.
Wat kun je vanavond verwachten
Zonder optische hulpmiddelen zullen belangrijke kenmerken zoals de Mare Crisium (Zee van Crises) en Mare Fecunditatis (Zee van Vruchtbaarheid) met het blote oog zichtbaar zijn. Degenen die een verrekijker of een telescoop gebruiken, kunnen ook de Endymion-krater verwachten. De wassende halve maan verschijnt als een dunne strook aan de rechterkant van de maan, gezien vanaf het noordelijk halfrond.
Aankomende Volle Maan
De volgende Volle Maan zal plaatsvinden op 3 maart, na een maancyclus van ongeveer 29,5 dagen. De vorige Volle Maan was op 1 februari. Het begrijpen van deze cycli is van fundamenteel belang voor het volgen van de zichtbaarheid van de maan en de invloed ervan op hemelse gebeurtenissen.
Maanfasen begrijpen
De maan draait in ongeveer 29,5 dagen rond de aarde en doorloopt acht verschillende fasen. Hoewel we altijd dezelfde kant van de maan zien, verandert de hoek van het zonlicht dat op het oppervlak reflecteert gedurende deze baan, waardoor de illusie ontstaat van wassende en afnemende fasen. Deze fasen zijn:
- Nieuwe Maan: De Maan staat tussen de Aarde en de Zon, waardoor de zichtbare kant donker is.
- Wassende halve maan: Een klein lichtstreepje verschijnt aan de rechterkant (noordelijk halfrond).
- Eerste kwartier: De helft van de maan is aan de rechterkant verlicht.
- Wassende maan: Meer dan de helft van de maan is verlicht en nadert de volheid.
- Volle maan: Het hele oppervlak van de maan is zichtbaar.
- Afnemende Gibbous: De maan begint licht te verliezen aan de rechterkant.
- Derde kwartier: De helft van de maan is aan de linkerkant verlicht.
- Afnemende halve maan: Aan de linkerkant blijft een dunne strook achter voordat deze weer donker wordt.
Deze fasen zijn een natuurlijk gevolg van de uitlijning van de aarde, de maan en de zon. Het veranderende uiterlijk van de maan is historisch gezien verbonden met de menselijke cultuur, landbouw en zelfs mythologie.
De maancyclus gaat voorspelbaar door en biedt een consistente hemelse weergave voor degenen die hem observeren.
