Nieuw onderzoek geeft aan dat gewone slaappillen tijdelijk de niveaus van toxische eiwitten die verband houden met de ziekte van Alzheimer in de hersenen kunnen verlagen. Uit een klein onderzoek uitgevoerd door de Washington University in St. Louis bleek dat deelnemers die suvorexant gebruikten, een veel voorgeschreven behandeling tegen slapeloosheid, na slechts twee nachten gebruik een lichte afname ervoeren van amyloïde-bèta- en tau-eiwitten – beide belangrijke markers van de pathologie van Alzheimer.
Het verband tussen slaap en de ziekte van Alzheimer
Het verband tussen slaapstoornissen en de ziekte van Alzheimer wordt steeds duidelijker. Slaapverstoringen gaan vaak vooraf aan cognitieve achteruitgang, en tegen de tijd dat symptomen zoals geheugenverlies optreden, bereiken de niveaus van amyloïde-bèta-plaque in de hersenen al een hoogtepunt. Onderzoekers theoretiseren dat het verbeteren van de slaap ervoor zou kunnen zorgen dat de hersenen deze eiwitten en andere metabolische afvalproducten effectiever kunnen opruimen.
Bij het onderzoek, gepubliceerd in Annals of Neurology, waren 38 volwassenen van middelbare leeftijd betrokken zonder bestaande slaap- of cognitieve problemen. Deelnemers kregen suvorexant of een placebo en monsters van hersenvocht werden geanalyseerd om de eiwitniveaus gedurende 36 uur te meten.
Belangrijkste bevindingen en kanttekeningen
De resultaten toonden aan dat suvorexant de concentraties amyloïd-bèta met 10-20% verlaagde in vergelijking met de placebo. De hogere dosis verlaagde ook tijdelijk de niveaus van hypergefosforyleerd tau, een vorm van het tau-eiwit dat verband houdt met neuronale dood. Deze effecten waren echter van korte duur; De tau-niveaus herstelden zich binnen 24 uur.
Onderzoekers benadrukken voorzichtigheid met betrekking tot deze bevindingen. Het onderzoek was kort en betrof een beperkte steekproefomvang, wat betekent dat de resultaten niet onmiddellijk als preventieve maatregel kunnen worden toegepast. Langdurig gebruik van slaappillen kan tot afhankelijkheid leiden, en sommige kunnen de slaapkwaliteit zelfs aantasten in plaats van verbeteren.
Het evoluerende begrip van de ziekte van Alzheimer
De studie onderstreept de noodzaak van verder onderzoek, maar belicht ook een breder debat op het gebied van de ziekte van Alzheimer. De lang gekoesterde overtuiging dat de opbouw van amyloïde-bèta de ziekte van Alzheimer veroorzaakt, wordt steeds meer onder de loep genomen, omdat tientallen jaren van onderzoek gericht op amyloïde er niet in zijn geslaagd effectieve behandelingen op te leveren.
Neuroloog Brendan Lucey, die de studie leidde, suggereert dat toekomstig onderzoek de langetermijneffecten van slaappillen op de eiwitniveaus bij oudere volwassenen zou moeten onderzoeken, terwijl de potentiële nadelen zouden moeten worden erkend.
“We zijn er nog niet helemaal,” zei Lucey, eraan toevoegend dat het verbeteren van de algemene slaaphygiëne en het aanpakken van aandoeningen zoals slaapapneu verstandige benaderingen blijven van de gezondheid van de hersenen.
De relatie tussen slaap en de ziekte van Alzheimer blijft complex, maar deze studie levert verder bewijs dat het geven van prioriteit aan goede slaap een belangrijke stap kan zijn in het tegengaan van cognitieve achteruitgang.
