Het afgelopen jaar was er sprake van een bekend maar schadelijk patroon: de politisering van autisme, vooral door ongefundeerde beweringen die gewone medicijnen zoals paracetamol in verband brengen met een toename van het aantal diagnoses. Toen de regering-Trump dit slecht onderzochte verband promootte, weerspiegelde dit een eerdere golf van verkeerde informatie over vaccins en autisme – beide gevallen leidden tot intense discussies.
Dit gaat niet alleen over onnauwkeurige wetenschap; het is een afleiding. Door autisme als een politiek gespreksonderwerp te beschouwen, leiden de regering en de media de aandacht af van de tastbare behoeften en het lopende werk om autistische individuen te ondersteunen.
Het stijgende aantal autismediagnoses is reëel, maar de redenen hiervoor zijn waarschijnlijk genuanceerder dan welke oorzaak dan ook. Deskundigen wijzen op bredere diagnostische criteria en een betere toegang tot testen als sleutelfactoren. Er bestaan echter diepere spanningen: de neurodiversiteitsbeweging, die autisme beschouwt als een natuurlijke variatie en niet als een aandoening die moet worden genezen, botst met degenen die pleiten voor de behandeling van ernstige gevallen als handicaps die intensieve zorg vereisen.
Het kernprobleem is niet of het aantal diagnoses toeneemt, maar hoe de samenleving daarop reageert. Politieke retoriek dreigt de vooruitgang op het gebied van onderzoek, financiering en acceptatie te ondermijnen.
Dit debat is niet nieuw, maar de politieke draai eraan wel. De echte schade komt voort uit het uitbuiten van de voorwaarde voor partijgebonden gewin in plaats van het aanpakken van de complexe realiteit waarmee autistische mensen en hun families worden geconfronteerd. Desinformatie vertroebelt de wateren, vertraagt zinvolle oplossingen en belemmert echte steun.
Uiteindelijk zal het reduceren van autisme tot een politiek voetbal alleen maar de vooruitgang belemmeren. Een duidelijke, op feiten gebaseerde aanpak – waarbij prioriteit wordt gegeven aan onderzoek, inclusiviteit en geïndividualiseerde zorg – is wat autistische individuen verdienen, en geen sensationele beweringen of verdeeldheid zaaiende retoriek.
